*Homework 13 . วันซวยของเด็กแสบ

posted on 06 Aug 2008 20:24 by iris-jardin  in HOMEWORK

" ขับเร็วกว่าเน้ได้มะ ลุงแจ่ม เหยียบมิดเรยลุง !!!"

"นี้ผมก็เหยียบ แทบจะมิดอยู่แร้วนะคับคุณหนู ผมเล่งความเร็วมากกว่านี้ไม่ได้ ตำรวจจะตามเอา นี้ก็ผ่าไฟแดง ไป 2 แยกแร้ว ..."

"โห่ ลุง ไม่ใจเรยอ่ะ ชั้นขับเองม่ะ"

"แว้กกกกก คุณหนูคับ ขอร้องล่ะคับ อยู่เฉยๆเถอะคับ นี้เลี้ยวหน้าก็ถึงโรงงเรียนแร้วคับ คุณหนู" เสียงลุงแจ่ม บ่นก่อนที่จะจอดข้างรั่วโรงเรียนที่ประจำที่ชั้นต้องแอบปีนเข้าโรงเรียนแทบทุกวัน (เดินเข้าไม่ได้ เด๋วยามจดชื่อเข้าห้องปกครอง) 

ทันทีที่รถจอด ชั้นรีบลงจากรถแร้วปีน ขึ้นกำแพง โดยปีนจากเก้าอี้ลองที่ตั้งอยู่นอกโรงเรียน ไปที้หินอ่อนตัวในทันที ชั้นมาถึงโรงเรียน 8 โมง45 ในขณะที่โรงเรียนเข้า 8 โมงเช้า

"เหวอ ฮะ เฮ้ย !!!!!   ~ แว๊กกกกกกกกกกกก"  ตุบ!!!!!! ชั้นตกกำแพง - - *  ล้มตรงกองหญ้า ใครเอาเก้าอี้ตรงนี้ไปไหนวะ . .

ซักครู่ก็มีฝีเท้าของอาจารย์คนหนึ่ง วิ่งเข้ามา " ซวยแน่ๆ ไอริส โดนจับเข้าห้องปกครองฐานมาสายแน่ๆ ใครจะอยู่ให้จับให้โง่ " ชั้นพูดกับตัวเองในก่อนที่จะวิ่งหนีอาจารย์คนนั้นไป ทั้งที่ขายังเจ็บอยู่ และเต็มตัวก็มีแต่เศษหญ้า 

"พรืดดดดดดดด !!!!! " โอเค ถึงแม้ว่าชั้นจะหนีอาจารย์พ้นก็เถอะ แต่ชั้นลื้นลงโครนเต็มๆ มันเปนผลจากที่ฝนตกมะวานจึงทำให้ดินเปียกไปหมด

ชั้นรีบวิ่งเข้าห้องเรียน ทั้งที่ตัวเต็มไปด้วยเศษหญ้า แระขี้โคลน อยู่แถวๆชายประโปรง แระขาก็ยังเจ็บ เพื่อหลบอาจารย์ แระเมื่อชั้นมาถึงห้อง . .

"ไอริส . . ไปทำอะไรมาน่ะ !!! ? . . " ขนุนร้องทักชั้นอย่างตกใจ ขณะเพื่อนๆรอบบริเวณแถวโต๊ะ หันมามองกันให้รึบ 

"เอ้อ !!! อ๋อ . . . ล้มนิดหน่อยน่ะ . . " ชั้นบอกกับขนุน ไม่ได้ๆ ไปบอกเค้าว่าตกรั้วโรงเรียนไม่ได้ เสียชื่อไอริสหมด - - *   แต่ก่อนที่ชั้นจะว่าอะไร ขนุนก็ลากชั้น ไปล้างโคลน ปัดเสื้อผ้า แระไปหาครูหมอโชค  โชคยังดีที่ขาไม่เปนอะไรมาก  ขาแค่แพลงนิดหน่อย แล้วค่อยกลับมานั่งเรียนเหมือนเดิม . .

วันนี้ผ่านไปอยากเชื่องช้าและดูหน้าเบื่อมากสำหรับชั้น . . . ตลอดภาคเช้าชั้นนั่งเรียนไปเรื่อย แระดูนาฬิกา ว่ามะไหร่จะพักเที่ยงซักที . . .

เวลาผ่านไปเรื่อยๆถึงภาคบ่าย ชั้นตัดสินใจ จะไม่เข้าเรียน ซักวิชานึงเพราะยังคงขี้เกียจอยู่ จึงแอบไปนั่งเล่นอยู่ในห้องดนตรี ชั้นนั่งซ้อมกีต้าไปได้ซักพักนึง ก็เผลอ เคลิ้มใกล้จะหลับ มาสะดุ้งตัวอีกที ก็ตอนที่ได้ยินเสียง ลั่นกอนประตูนอกห้องดนตรี . .

"อ่าวเฮ่ย . . . ." ชั้นตกใจจึงรีบวิ่งไปที่หน้าประตู และสิ่งที่ชั้นเห็นคือ อภิมหาความซวย . . . ประตูถูกล๊อกโดยสายยู จากด้านนอก โดยมีชั้นติดอยู่ในห้องเพียงลำพัง . . .ชั้นพยามทั้งงัด ทั้งเคาะประตู เผื่อมีใครได้ยิน

"ม่ายยยยยยยย TT^TT " ชั้นตะโกน ออกมาดังๆ เผื่อมีใครเดินผ่านไปผ่านมาแถวนั้น แต่พอนึกขึ้นได้ เวลานี้ เพื่อนๆเราเข้าเรียนกันหมดนี่หว่า . . . ชั้นรีบวิ่งไปจากทางหน้าต่าง เผื่อจะมีใครคนนึง  หลงเหลืออยู่บ้าง . . . แต่ก็ไม่มี . . ซักคน . . .  ซวยแร้วไอริส TT^TT ทำไงดี ฮืออออออ

ราวๆชั่วโมงกว่าได้ ที่ชั้นเดินวนไปวนมา อยู่แถวๆหน้าประตู พร้อมเอาเก้าอี้มาต่อ เพื่อดูผู้คนจากกระจกใสด้านบนประตู พลางคิดหาวิธีทางออก

"อนาจแน่ไอริส โอยทำไงดี ฮือ TT^TT " ชั้นคิดในใจ ใจเริ่มเสีย . . . หาทางออกไม่ได้ ตอนนี้ทำได้แค่เพียงเดินไปเดินมาอย่หน้าประตู ในห้องมีแต่ความเงียบ ฝนเริ่มตกหนัก ทำให้ชั้นเริ่มคิดฟุ้งซ่าน . .  

" ถ้าไม่มีคนผ่านมาล่ะ . . .ถ้าชั้นต้องติดอยู่ในนี้จนถึงเย็น . . . มืด . . .ค่ำ . . . ม่ายยยยยยยนะTT^TT  ใครก็ได้ เอาชั้นออกไปที " ชั้นคิดในใจ เริ่มร้องไห้ด้วยความกลัว . . . ตอนนี้ในหัวมีแต่เรื่องน่ากลัวฟุ้งซ่าน  และภาพในอดีต . . .

ขณะชั้นนั่งฟุ้งซ่านอยู่ข้างประตูในห้องดนตรี ภาพในอดีต มันย้อนกลับมาในหัว . . .

เมื่อตอนที่ชั้นอายุ ราวๆ 10 ขวบ  . . เด็กแสบ 2คน ที่พากันเล่นซ่อนแอบอยู่แถวๆ ห้องเก็บของ ในสวน ครั้งที่ชั้นติดอยู่ในห้องเก็บของ. . . . ตอนนั้นชั้นกลัวมากเลย

"ช่วยด้วย . . . ใครก็ได้ช่วยด้วย" ชั้นเคยตะโกนร้องในห้องนั้น

ราวชั่วโมงกว่าได้ ร้องไห้จนหมดแรงนั่งลง ไม่นานนัก ก็มีเด็กผู้ชายคนนึง วิ่งเข้ามางัดประตูห้องเก็บของออก เค หาชั้นจนเจอและเข้ามาช่วยชั้น  . . . ไม่นานนักสำหรับการงัดกอนประตูที่พังแล้ว

ทันทีที่ชั้นออกมาได้ ชั้นโผลกอดเด็กชายคนนั้นไว้แน่น แล้วร้องไห้ ปล่อยโฮออกมาลั่นสวน คงเปนเพราะห้องเก็บของค่อนข้างเย็น จนทำให้ชั้นรู้สึกว่าตัวเคนั้นอุ่นขึ้นมาทันที

"ไม่เปนไรแล้วนะ ชั้นมาช่วยแล้ว . . .  " เคบอกกับชั้นตอนนั้น พลางเอามือปาดน้ำตาที่อาบแก้มชั้น เด็กชายคนนั้นบอกกับชั้นที่ร้องไห้โฮ ในตอนนั้นว่า . .

" ไม่เอาน่า ไอริส เลิกร้องไห้ได้แล้ว . . ถ้าคราวหลังถ้าเทอเกิดติดในห้องนี้อีก . . . .   อย่าเพิ่งร้องไห้ขี้มูกโป่งไปก่อนล่ะ เดี๋ยวชั้นจะมาช่วยเทอเอง . . . .  "

.

ชั้นในตอนนี้ เรียกสติตัวเองคืนมา พลางเอามือปาดน้ำตาที่อาบบนแก้มของตัวเอง ทันใดนั้นชั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใครคนนึงที่กะลังเดินมาทางนี้ ชั้นลุกยืนขึ้นปีนเก้าอี้ดูด้านนอกจากกระจก ที่ประตู . . .

คี . . . ชั้นเห็นคีกะลังเดินมาทางนี้ ชั้นรีบเคาะประตูจากด้านใน

" คี !!!!! ทางนี้ !!!!ช่วยเค้าที TT^TT เห้นเค้าม้ายยยยยย" ชั้นตะโกนออกมาจากข้างในห้องดนตรี ที่
ถูดล๊อกด้วยสายยูจากด้านนอก พลางโบกมือไปมา แระเคาะประตู จนนายคีสะดุ้งตกใจ . . .

"=[]=!!! หวา ไอริสคร้าบบบบบ ! ไปทำอะไรตรงนั้นน่ะฮะ !!!" คีสะดุ้งหันมาเกาะประตูมองจากด้านนอกอย่างตกใจ

"จะทำอะไรก็ช่างมันเถ้อ พ่อคุณ พาชั้นออกไปจากในนี้ที T^T " ชั้นบอกคี ณ เวลานี้ คี คือเทวดาดีๆนี่เอง สวรรค์โปรด ในที่สุดก็มีคนเห็นชั้นแร้ว พระเจ้า~ อุตส่าห์รอตลอดบ่ายยันเย็น . . .   

"เอ๋ ???? *___* รอซักครู่นะฮะ เด๋วผมวิ่งไปตามอาจารย์แปปนึง นะ ผบ. !!! " คีพูดจบ ก็รีบวิ่งไปทันที ... ชั้นรอเพีงยงแค่แปปเดียว คีก็มาพร้อมกับครูมิว ที่วิ่งมาด้วยท่าทางตกใจ . . .

 ทันทีที่ชั้นออกมาได้ ชั้นวิ่งเข้าไปกอดนายคีด้วยความดีใจสุดๆ *hugs* จนนายคีงง ว่าอะไรทำให้ชั้นดีใจมากมายขนาดนั้น . . . 

"หนูติดอยู่ในห้องนี้ตั้งกะบ่ายล่ะค่ะครู  - - *" ชั้นบอกกับครูมิว

"เอ่อ ครูขอโต๊ดดด แหะๆ ครูไม่รู้ว่ามีเด็กอยู่ในห้องนี้  อีกอย่างวันนี้คงไม่มีนักเรียน มาใช้ห้องนี้น่ะ ครูเลย ล๊อก กันลืมน่ะ " ครูมิว บอกกับเด็กๆ

"อ่าค่ะ ดีนะคะ ที่คีเดินผ่านมาแถวนี้ ไม่งั้นหนูไม่ได้ออกแน่ เหอะๆ"  ก่อนที่ชั้นจะพูดอะไร ขนุน กับหยินก็วิ่งมาที่ชั้น

"ไอริสสส !!! มาอยู่นี่เองขนุนกับหยิน ตามหาทั่วโรงเรียนเลย" ขนุนบอก . . . และชั้นก็เชื่อล่ะ เพราะดูท่าทางของขนุนกะหยินเหนื่อยหอบ แถมเปียกฝนไปหมด ท่าทางคงวิ่งไปมาอยู่แถวๆรอบโรงเรียน 

"ผบ. หายไปไหนมาค้า เค้าตามหากันให้วุ่น " หยินถามชั้นต่อจากขนุน

"เอิ่ม . . . ติดอยู่ในเนี้ย . . .ตั้งกะบ่าย . . - - *"

"เอาล่ะๆ ครูสัญญาว่า จะล๊อกประตู จนกว่าจะเย็นน่ะนะ เอ่อ . .  ถึงจะล๊อกก็ต้องดูว่ามีใครอยู่ในห้องนี้รึป่าว  .. . . ถ้า . . .ไม่มีอะไรแล้ว ครูขอตัวแล้วกันนะ ^^ พอดีครูมีธุระน่ะ " ครูมิวพูดด้วยท่าทางยิ้มแย้ม และใจดีก่อนจะรีบออกไป

"เอ่อ . . ถ้าไม่มีอารัยแล้ว ผมก็ขอตัวนะคร้าบบบบบบ^^" คีพูดก่อนจะวิ่งกลับไป 

"ขอบคุณนะคี ^^ ที่วิ่งไปตามอาจารย์ให้น่ะ " ชั้นบอกกับคี และยิ้มให้

"ด้วยความยินดีคร้าบบบบ^^" คีตอบชั้นอย่างร่าเริง แระโบกมือเหมือนทุกครั้ง

"แร้วก็พวกเท๊ออ !!! 2 คน ขอบคุณน้า ที่อุตส่าห์ตามหาชั้นน่ะ ^^" ชั้นบอกและกอดขนุนและหยินแน่นๆ

"ผบ. นี่ก็ใกล้เวลากลับบ้านแล้ว เค้าขอกลับไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ เปียกหมดแย้ววว >________<" หยินกะขนุนบอกชั้นก่อนจะกลับบ้าน . .

. . .

ฟ้าเริ่มเปิดในตอนเย็น หลังจากที่ฝนหยุดตก ระหว่างทางเข้าโรงเรียน ขณะที่ชั้นเดินไปรอรถ . . .
ไม่รู้ว่าทำไมน้ำตา มันซึมออกมาจากตาอยู่เรื่อยๆ  เวลาที่ชั้นนึกถึงเรื่องของเด็กชายคนนั้น เรื่องราวทั้งหมดมันยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ภาพทุกภาพมันก็ยังคงติดตาชั้นอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง . . .

ชั้นมองดูสิ่งรอบข้าง แต่ก็ยังคงมีน้ำตาซึมออกมาจากตาอยู่ . . . สงสัยเริ่มจะเปนหวัด . . มั้ง . . ไอริส . . 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry



โคลเวอร์...รักไอริสค่า
**โผกอด**
(ประมาณว่าอารมณค้างงง)

ดีใจที่ไอริสปลอดภัยน้า

**แมวน้ำนี่...เทวดามาโปรดจริงๆbig smile
ขนุน:โชคดีนะที่คีผ่านมากพอดี..ไม่งั้นไอริสT^T
กลับบ้านแล้วอย่าลืมสระผมเช็ดหัวดีๆนะ..
เดี๋ยวเป็นหวัดทั้งไอริสทั้งขนุนแฮะๆ

#2 By (themagician) on 2008-08-06 20:39

ความหลังของเคกับไอริสจะถูกเปิดเผยเร็วๆนี้รึเปล่านะ

ถ้าเราเคยเจออย่างไอริสมานี่สงสัยจะได้เป็นโรคกลัวความแคบคู่มากับโรคกลัวหมาแหงๆ
เกือบลืมคุณเคแล้วนะเนี่ย
การบ้าน13นี่ดีจัง ช่วยขุดคุ้ยให้ตัวละครมีมิติมากขึ้น
เชื่อว่าตัวละครชื่อ"เค"จะทำให้ไอริสเป็นมากกว่าสาวแก่นไปวันๆแน่ๆ
และนัยน์ตาที่หม่นเศร้าอาจจะได้ใช้สักวัน

แต่ตอนนี้...ยังไม่พ้นมุขปีนรั้วเข้าโรงเรียนสินะ
สมกับเป็นไอริสจริงๆconfused smile

#4 By โคค่อน on 2008-08-06 21:19

ไอริส ร้องไห้!!!! ท่าจะกลัวจริงๆแฮะ
ว่าแต่สมเป็นวันซวยของไอริสดีค่ะ เจ็บตัวจากปีนรั้วแล้วยังมาโดนขังเนี่ย

แมน: ทำไมเธอไม่พกมือถือจะได้โทรเรียกให้คนมาช่วย = =
แม่มันรำพึง ~
- พยามแต่งหวาน . . หวานจนคอมเจ๊ง โฮะๆๆๆ
- แบบนี้เค้าเรียกว่าดอกรักบานรึป่าววว ?? ( สงสัยจะไม่ เหอะๆ)
- วันลูกซวย แม่มันก็ซวย พิมพ์เสร็จไฟดับ ต้องพิมพ์ใหม่

#6 By o43.ด อ ก I r i s * on 2008-08-06 21:44

คีคุงแมวน้ำเทวดา
ผบ.เค้าเป็นห่วงผบ.อ่ะ
อยู่คนเดียว กลัวดิ วันหลังไปไหนพาเค้าไปด้วยก็ได้
จะได้สามัคคีติดเป็นเพื่อน

คึคึ
-------------

เห็ดไม่เป็นหวัด แต่ปุ้นเป็นแทนได้มั้ยฮะ ผบ.
ฟืดดดด
ไอริสร้องไห้ด้วยเหรอ...
รักษาสุขภาพด้วยนะ ...

คราวหน้าอย่าลืมเอามือถือเข้าไปด้วยนะ
เวลาติดจะได้โทรบอกเพื่อนๆ อิอิconfused smile

#8 By Thai-Cubic on 2008-08-06 22:10

แม่มันรำพึง : ไอริส มือถือไม่ได้มีไว้บูชานะลูก หัดพกติดตัวเอาไว้โทรซะมั่ง

555+ จิกลูกตัวเองล่ะค่า อิอิ cry

#9 By o43.ด อ ก I r i s * on 2008-08-06 22:14

โอ้ววววว

อยากบอกว่า ผบ. เก็บรายละเอียดของผมได้ดีมากฮะ
๕๕๕๕๕ เหมือนมาเขียนเองเลยเชียว
*hugs*

ติดอยู่ในห้องตั้งนาน
อึดอัดแย่เลยนะฮะ
งานนี้ต้องจับครูมิวตีก้นกันแล้วละฮะ! confused smile

#10 By Kyril on 2008-08-07 00:15

(ขอคอมเ้ม้นท์เอง ไม่เกี่ยวกับปราบ)
โอ๋ ขวัญเอ๋ยขวัญมานะคะ ><

#11 By -Pranyawe-:vs:-Prab- on 2008-08-07 17:07