{ Iris Jardin: Primer Amor *

คำเตือน เนื้อหา fict เอนทรี่ จัดอยู่ในหมวด is ผู้ที่เป็นโรคเบาหวาน อย่าอ่านนะจุ๊ ♥

 

 

หมายถึง ทุกตัวอักษรใน fict นี้ ไม่ได้เกิดขึ้นจริงใน MS หรือ SS ในโรงเรียนนะคะ

เป็นการฝันเฟื่อง เรื่องนี้ขึ้นมา เพื่อสนองนี๊ด ผปค นะค๊า

 

อชิระ ., อลิสา

 

เชิญอ่าน

 

 

หุ่นตุ๊กตา BEN 10 ถูกวางตั้งอยู่บนเค้าเตอร์หน้าร้านไอศกรีม ใกล้โรงเรียน หลอกล่อเด็กๆที่คลั่งไคล้เข้ามาแย่งชิงกันเป็นเจ้าของ ในช่วงฤดูร้อนตอนเย็นก่อนกลับบ้าน , , , , อชิระ เป็นหนึ่งในนั้น

สายลมฤดูร้อนพัดโชยมา ต้อนรับ ชายหนุ่มขี่จักรยานที่ยืมเพื่อนในห้อง พาหญิงสาวซ้อนท้าย ชวนเกร็งไปการฝีมือการปั่นของเขา ร้องโวยวายตามระหว่างทาง เสียงอลิสาร้องโวยดังลั่น มือพลางประครองร่มที่เอามากางกันแดดฤดูร้อน ...

เธอมักเป็นแบบนั้นเสมอ , , ,

“อิ  ตา  บ้า !! ปั่นดีๆ สิยะ !! เห็นใจ คนนั่งมั่ง !!” เธอร้องลั่น มือหนึ่งพลางทั้งทุบ ทั้งจิกเอวเขาไว้แน่น ส่วนอีกมือ.. ถือร่ม

“โอ้ย !! มันจะตกเพราะเธอมัวตีชั้นนี่แหละ แล้วร่มเนี่ยเอามาทำไม ชั้นขี่ไม่ถนัด” เขาสวน

“รู้มั้ยยะ แดดแรงๆแบบนี้ทำให้ผิวดำแล้วเป็นมะเร็ง” เธอสวนทันควัน พร้อมตีหลังอีกหนึ่งตุบ

“แล้วรู้มั้ย เดี๋ยวนี้เค้ามีนวตกรรมใหม่ที่เรียกว่า ‘ครีมกันแดด’ ...อย่างเธอน่าจะรู้จักไม่ใช่รึไง ... โอ้ย !! เจ็บ !! จะตีทำไม”

“ชั้นทามาแล้วย่ะ !! ว่าแต่ ... ทำไมต้องพามากินไอติมร้านนี้ด้วยยะ ทีเลี้ยงกรเลี้ยงสเวนเซนส์ได้ ทำไมเลี้ยงชั้นต้องไอติมหน้าโรงเรียน”

“จะเอาหุ่น BEN 10 เหลือตัวสุดท้าย วางไว้หน้าร้าน เธอเห็นมั้ยล่ะ”

“แล้วเกี่ยวอะไรกับชั้น !!”

“ถ้ามาสองคนแล้วจะได้ส่วนลด คุ้ม แล้วถ้ากินตามยอดราคาร้านกำหนดจะได้ตุ๊กตา” คำอธิบายที่สะเทือนถึงปลายประสาทของหญิงสาว ... สรุปคือเอาเธอมาเป็นตัวแถม ...

แย่

แต่เธอก็ยอมมากับเค้า

แย่กว่า...

“งั้นชั้นกลับ !!”

“น่า เมย์ใจเย็นๆน่า ช่วยๆกันหน่อยสิ ชั้นเลี้ยงไอติมเธอเลยนะเนี่ย” พูดไม่พอ อชิระดันไหล่สาวเจ้าเข้าไปนั่งแหมะในร้าน
.

หน้าบึ้ง , , , ,

หน้าบึ้งๆของอลิสา มองฝ่ายตรงข้ามกำลังกำลังสั่งไอศกรีมอย่างสบายอารมณ์  ที่นั่งด้วยกันฝั่งริมหน้าต่าง  ที่ร้านคนเต็มไปด้วยเด็ก วัยรุ่น จนถึงวัยทำงาน พาแห่กันมาดับร้อน

“เอาวานิลาครับ สตรอเบอร์รี่ บลูเบอร์รี่ ด้วย ... อืม ช๊อคโกแลตซันเดย์ ....แล้วก็ ...เมย์ เธอก็สั่งมั่งสิ ...ไม่ต้องกลัวอ้วนหรอกน่า”

“ถ้านายสั่งขนาดนั้น ชั้นคงไม่ต้องสั่งแล้วมั้งยะ !!! เล่นสั่งเดียวแทบทุกรส !!! เอามานี่ ชั้นนึกก่อน ...” เจ้าหน้าสวยที่นั่งตรงข้ามดึงเมนูจากอีกฝ่ายมาดู .... ใช้เวลานานทีเดียว กว่าจะเลือกรสที่ถูกใจ

“ก็คนมันหิวนี่ .... ว่าแต่เธอก็เลือกสิ จะเอาอะไรดี...” อีกฝ่ายขยั้นขยอ

“...งั้น พี่ว่า ให้’แฟนน้อง’เลือกไปก่อนดีมั้ยคะ  เดี๋ยวพี่จะมาจดเมนูอีกทีค่ะ ไม่ต้องรีบค่า :D” สิ้นเสียงคนขายที่บอกกับอชิระ  อลิสาสะดุ้งสุดตัว จะรีบแก้ตัว

“ว๊ายยยยย ไม่ใช่แฟนค่ะพี่ !!!! หนูเป็นแค่เพื่อนค่ะ เพื่อน .. ” แต่ก่อนเธอและเขาจะพูดอะไรก็สายไปเสียแล้ว เมื่อพนักงานก็เดินไปรับออเดอร์ลูกค้าที่โต๊ะอื่น

“แหม่ เธอน่าจะภูมิใจนะ ...อุตส่าห์โดนทักผิดว่าเป็นถึงแฟนคนดีๆอย่างชั้นซักครั้ง” ชายหนุ่มหันมากวนประสาทกับสาวที่ตรงข้ามต่ออย่างไม่คิดอะไร เล่นเอาเธอกุมขมับ ปวดประสาทไปตามๆกัน

“จะ  บ้า  หรอ  ยะ !!! นายไปเอาความคิดนี้มาจากไหน  !!!! ต๊ายยยย !!!! ถ้าใครซักคนต้องเป็นแฟนนายนะ ต้องเป็นโรคประสาทตายแน่ๆ โอ๊ยยยยย แค่คิดก็ขนลุกแล้ว !!!!!!” เธอบ่นพลางท่าจะเหนื่อยใจกับการอาการกวนของอชิระ แต่เป็นชายหนุ่มเองที่มีท่าทีต่างออกไป

เป็นครั้งแรก ที่เขามองเธอด้วยท่าทีจริงจัง ... ก่อนที่เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขา ...  ไม่กี่วินาที ราวกับต้องมนต์

“เป็นแฟนกับชั้น มันแย่ขนาดนั้นเลยหรอเมย์ .......”

ครั้งแรก ... ที่เขาเอ่ยคำถามแบบนั้นกับอลิสา

ครั้งแรก... ที่ดวงหน้าอลิสาถูกแต้มสีแดงระเรื่อ ..... หัวใจเริ่มเต้นระรัว .... คำถามที่ เธอไม่เคยคิดมาก่อน

ครั้งแรก... ที่อลิสาไม่สามารถสันหาคำอื่นใดมาอธิบายคำตอบนี้ได้ เมื่อสบตาที่แสนจริงจังของคนตรงหน้า

ครั้งแรก และ ครั้งเดียว ....

“… แต่คงไม่แย่มากไปกว่า ถ้าสมมุติชั้นต้องแฟนเธอร๊อกกกก เชื่อสิ ...!!! บอกตามตรง ใคร๊จะไปทน อาการประสาทกลับของเธอได้ คงแย่มากอ่ะ ถ้าใครได้เป็นแฟนเธอ ... คะ ขา ซักคำก็ไม่มี ....” แล้วตามด้วยการบ่นต่อไปเรื่อย

สติแตก ...

หลังจากนั้นระเบิดก็ตามมาเป็นชุดๆ กลาง ร้านไอติม  ทั้งถกเถียง ทั้งแกล้งแซว ทั้งยอกล้อ ... .... ความสนุก ...ความสุข ถูกเติมเต็มด้วยไอศกรีม ... 

อชิระมักเป็นแบบนั้นเสมอ.....  เขามักทำให้อลิสาคลายกังวลได้เสมอ
.

“ทั้งหมด 400 บาท รวมแต้มที่สะสม 500 แต้มค่ะ”  เสียงพนักงานในร้านคิดราคา หน้าเค้าเตอร์ อชิระหยิบหุ่น BEN 10มาเชยชม สมใจอยาก หลังจากที่รอคอยมานาน โดยมีอลิสายืนหน้าบึ้งอยู่ข้างๆ

เด็กชายแฟนคลับ BEN 10 คนนึง อายุราวๆ 4-5  ขวบ ที่สะสมแต้มเหมือนกันทำหน้าเบ้ ออกอาการ หลังจากที่อดได้ หุ่นที่อชิระกำลังถือ สายตาเด็กน้อยจ้องมองมาที่ชายหนุ่ม

เป็นการจ้องมองด้วยความอาลัยอาวรณ์ มองเขาด้วยสายตาที่เกือบจะแดงกล่ำ ไข่หวานจ้องกลับ ....

ได้โปรดเถิด ... อย่างจ้องแบบนั้น   อย่านะ .... อย่าพูดอะไรตอนนี้ .... ชายหนุ่มพยายามหลบสายตา .... ปัดโถ่เว้ย !!! ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องมาประจวบเหมาะที่ชั้นกำลังดีใจทุกครั้งนะ ...

“แม่ฮะ ผมอยากได้อันนี้ *ชี้*” เด็กชายผู้น้ำเสียงอ่อย ขณะที่อลิสาแสยะยิ้ม เริ่มคิดอะไรดีๆ ออก

“น้องจ๋า พี่เค้าออกจะใจดี ใจกว้าง ลองขอพี่เค้าดูดีๆสิจ๊ะ พี่เค้าต้องให้น้องแน่เลยจ้ะ .....” เธอเอ่ย

 
“ใช่มั้ยคะ .... พี่ไข่หวานใจดี” เธอพูดต่อพลางแตะและมองแสยะยิ้มให้ชายหนุ่ม ...

 “นะครับ พี่ชายใจดีจริงๆ” เด็กหนุ่มทำตามที่หญิงสาวบอก .....  พูดด้วยน้ำตาคลอเบ้า พลางมองหน้าเชิงออเซาะ

พูดซะขนาดนั้น ... แล้วไข่หวานจะทำอะไรได้ .... อลิสาค่อยๆแกะ หุ่น Ben 10 ออกจากมือของชายหนุ่มไปให้เด็กน้อย โดยที่เขาไม่ได้คัดค้าน .... แม้แต่นิด

.

ขากลับจากร้านไอศกรีมวันนั้น กลับเป็นชายหนุ่ม ที่เป็น ฝ่ายหน้าละห้อยแทน ขณะที่หญิงสาว นั่งซ้อนท้าย ยิ้มอารมณ์เป็นที่สุด....

 

 

♦ ไม่ได้เขียนนานเป็นปี สกิลการเขียนตกทันตา
♦ ไม่ใช่แค่การเขียน การทรงตัวละครด้วยเหอะ ... แต่มันเป็น is เดรี๊ยนส์มิถือ

♦  รู้สึกเขียนบทพูดเมย์ จัดไปหน่อย ลองไปอ่านของคนอื่นเขียนถึงเมย์ ดูจะเบาๆกว่านี้มั้ง (ฤาอินเนอร์คนเขียนมันแรงนะห์) รู้สึกเดจาวูใครบางคนมั้งมั้ย ฮา

♦ ไม่ใช่แค่เมย์ ไข่หวานก็ด้วย ... แต่มันเป็น is ไม่เป็นไร 55555 #อ้าง

♦ พลอตก็เดจาวูล่ะ

♦ รู้สึกว่า ที่ขาดไม่ได้ จะต้องใส่ชอตแสบๆ คันๆ ไว้ทุกฟิค มันอดไม่ได้ อินเนอร์มันแรง ต้องขอซักนิด ( คาแรคเตอร์อื่นหวานๆ ยังอุตส่าห์แถกจนได้ )

♦ ไอที่เขียนนี่ พลอตแว่บมาเมื่อเช้า ตอนเห็นน้องไอติม ของบล๊อคคุณแม่ไข่หวานล่ะ ... นี่ล่ะมั้ง ที่มาของไอติม (จิ้นเอาเอง เออออไปเองล้วนๆ)

♦ อย่าคิดมากนะคะ พอชุ่มช่ำใจ เคยเขียนไข่แกล้งไปแล้ว รอบนี้ของเมย์เอาคืนมั่ง 55+

♦ แล้วเจอกันจ้ะ